Shovelmachinist Sil de Krijger
Werken met uitzicht op het water
Sil de Krijger werkt al drie jaar als shovelmachinist aan de Markermeerdijken. Inmiddels is hij aanbeland in het laatste deel van het traject, tussen Uitdam en Durgerdam. “Ik ben laatst nog gaan kijken bij Hoorn: daar ben ik gestart bij het stadsstrand.” Als shovelmachinist zorgt hij met zijn machine op wielen dat zijn collega’s aan het werk kunnen: “Stenen klaarleggen, rijplaten neerleggen, een gasolietank verplaatsen... Eigenlijk alles wat nodig is om het werk aan de dijkversterking draaiend te houden. Daardoor is mijn werk heel afwisselend.”
Van jongs af aan tussen de machines
Zijn keuze voor dit werk kwam niet uit de lucht vallen. Sil groeide op in een familiebedrijf in de grond-, weg- en waterbouw. “Mijn vader en ooms hadden een aannemersbedrijf. We hadden kranen, shovels: van alles. Als kind ben ik er al ingerold en reed vrij jong zelf.” De keuze voor het vak was dan ook snel gemaakt. Een opleiding in Harderwijk leerde hem de technische kant van het werk. “Daar krijg je inzicht in het onderhoud en hoe alles reilt en zeilt.”
Vrijheid met uitzicht
Wat hem vooral aanspreekt in het werk, is de afwisseling en de vrijheid. “Je hebt eigenlijk een soort kantoor, maar dan met uitzicht,” zegt hij. “Je zit binnen in je cabine, maar kijkt wel mooi uit over het water.” Die vrijheid zit ook in de aard van zijn werk. Waar een kraanmachinist vaak op één plek staat, beweegt Sil zich over het hele terrein. “Met de shovel kom je overal. Ik heb wielen, dus ik kan gewoon het terrein over en weg als het moet.” Zo is hij op het moment bezig met het aanvoeren van basaltstenen voor de taludbekleding. “De kraanmachinist legt de stenen waar ze moeten en ik zorg dat er genoeg voor hem klaarliggen. Als er tekorten zijn, rijd ik bij. En als de schepen de stenen komen lossen, zorgen wij dat de rijplaten goed liggen voor de vrachtwagens. Dat soort werkzaamheden wisselen elkaar de hele dag af.”
Samen bouwen aan iets groots
Hoewel Sil veel zelfstandig werkt, is het werk vooral een teamprestatie. “We hebben een redelijk vast team. We communiceren via portofoons en spreken elkaar in de keet. Je bent echt onderdeel van een geheel.” Veiligheid speelt daarin een belangrijke rol. “Het werk kan gevaarlijk zijn met al die machines en werkzaamheden door elkaar, je moet goed weten wat je doet. Daarom mogen er ook geen mensen van buiten het terrein op. En wij letten ook op elkaar als collega’s: iedereen moet weer veilig naar huis kunnen.” Volgens Sil maakt juist die samenwerking het werk sterk. “Een goed team is goud waard. We werken al lang met elkaar, dat helpt. Dan kun je op elkaar rekenen.”
Van weg tot dijk
Langzaam wordt het resultaat van de werkzaamheden zichtbaar. “Je maakt echt iets van begin af aan,” zegt hij. “Net als bij een weg: je ziet het groeien en uiteindelijk ligt er iets moois. ”Het belang van de dijkversterking geeft wel extra motivatie aan dit werk, vertelt hij. “De dijken dragen bij aan een veilig en droog land. Veel mensen realiseren zich niet hoe laag we hier wonen: die dijken zijn hard nodig.” Voor Sil zelf heeft het werken op een dijk ook iets extra’s. Hij woont op Wieringen, ook omringd door water. “Toeval misschien, maar het uitzicht op het water heeft wel wat.”
Werk en thuis
Naast zijn werk is Sil thuis gelukkig met zijn vriendin én vader van twee dochters. Zijn oudste dochter, bijna zeven, weet al wat ze later wil worden. “Die gaat ook voor shovelmachinist,” zegt hij lachend. “Grappig om te zien. Ik wist het op die leeftijd ook al, maar of dat er echt van komt moet nog blijken.” Binnenkort rondt Sil samen met zijn collega’s het project af. “Dit jaar moet de dijk hier waterveilig zijn. Daarna gaan we de werkbanen weghalen en ga ik door naar het volgende project. Dat kan van alles zijn: een dijk, een weg, een bouwproject. Dat zien we nog wel.” Voor nu zorgt hij met zijn shovel dat alles blijft draaien. “Samen klaren we de klus. Of, liever gezegd: samen bouwen we de dijk.”